Navigation

Over een chagrijnige vrouw en het ingewikkelde leven...

Ik had haar al vaak gezien. Ze zal een jaar of twintig zijn. Op vrijdagavond kwam ze voor het eerst in de winkel. Vergezeld van een oudere man - waarschijnlijk haar vader - vroeg ze op een wat hooghartige toon of we ook Engelse boeken en Nederlandse literatuur verkopen.

Uiteraard verkopen we dat, en dus verwees ik haar naar de betreffende kasten. Daar liep ze zo'n tien minuten, meewarig haar hoofd schuddend, te kijken naar onze handel. Uit haar houding en reactie kon ik opmaken dat ze richting haar vader zo nu en dan neerbuigende opmerkingen maakte over de boeken. Zonder iets te kopen, verliet ze met een minzaam 'dag' de winkel.

Toen ze mij de volgende dag van achter de kassa bij Albert Heijn vriendelijk lachend vroeg of we ook zegeltjes sparen, bedacht ik bedroefd dat het leven toch een ingewikkeld toneelspel is. Wat moeten we toch een verschillende rollen spelen...