Navigation

En een belangrijke bedrijfsstrategische onthulling...

Het was weer zo'n druilerige dag en dat is meestal niet goed voor onze handel. Laat ik eens een belangrijke bedrijfsstrategische onthulling doen: wij hebben een mooi weer winkel. Bij mooi weer zetten wij de stoep vol met boeken voor het goede doel en lokken zo nietsvermoedende en eigenlijk-niet-naar-boeken-verlangende mensen toch ons oud-papier-hol binnen.

Maar ja... dan moet het wel mooi weer zijn. Als het geen mooi weer is, zien de klanten onze winkel niet. Bij mooi - in ieder geval droog - weer fietsen de potentiële klanten naar het centrum en dan willen wij ze nog wel eens de stoep op krijgen voor een Konsalik en omstreken. Maar als het regent blijken zelfs de stoere Geldersche mannen en vrouwen watjes te zijn... ze kruipen massaal in de auto en scheuren met een rotgang naar het dorp. Ja, waarde lezer, van dergelijke boekenvrienden moeten wij het hier hebben.

Ondertussen zit ik achter de pc in de winkel en staar naar buiten. Daar razen de auto's voorbij en dan is de lol van het antiquariaat er snel af. Wat zouden we moeten doen om deze ongeïnteresseerde leeghoofden tot 'doelgroep' te verheffen, vraag ik Corine die binnenloopt om te controleren of er nog leven is aan de voorkant.

"'s Zomers is het uitzicht hier leuk. Dan zijn er veel mooie vrouwen op de campings en die fietsen vrolijk voorbij op weg naar de Hema of ander verkooppaleis van het groot kapitaal. Die mooie vrouwen komen zelden in de winkel, maar ze zijn er. En dan is er misschien nog een beetje hoop", klaag ik tegen haar. Zonder een moment na te denken, zegt ze dat eigenlijk hetzelfde geldt voor de mannen.

's Winters ligt dat heel anders. Om nou te schrijven dat we alleen lelijke en/of oude mensen in de winkel krijgen gaat te ver, maar super mooie mannen en vrouwen ontlopen onze handel. Zou de uitdrukking 'soort zoekt soort' dan toch waar zijn? Ik loop naar de spiegel en moet het helaas beamen. Vervolgens kijk ik naar Corine en moet het wederom beamen, want de uitzondering bevestigt de regel.

Na deze wetenschappelijke analyse kwamen we op het volgende uit:
Mooie mannen en vrouwen komen zelden of nooit in antiquariaten. Mooie mannen en vrouwen hebben goede banen en dus geen tijd om goede boeken te verzamelen. Sterker nog... we weten niet eens of mooie mannen en vrouwen met goede banen wel goede boeken lezen. Eén ding weten we wel: ze kopen die boeken niet in antiquariaten (althans niet bij ons). Om het risico te elimineren om met een mooie man of vrouw een boekenloos bestaan te krijgen, besluiten we maar om bij elkaar te blijven.