Navigation

Regels zijn regels...

De afgelopen weken was ik dus op reis in Indonesië (ja, ja beeldschermkijkertjes, jullie moeten nog even wachten op de foto's en het reisverslag). Bij thuiskomst worstelde ik mij door een stapel kranten om mij weer bij te lezen over de ontwikkelingen in Epe en omgeving. Eigenlijk heb ik weinig gemist. Wat geklungel met/door de lokale radio-omroep, gedoe over het al dan niet verplicht verhuren van vakantiewoningen in Tongeren, het nieuws over de afbraak van de marktwand en de problemen bij de realisatie van de kinderspeelplaats in het voormalige coöperatiegebouw vormden volgens mij zo’n beetje de hoogtepunten uit het Eper nieuws.

Eén artikel trok echter speciaal mijn aandacht. Eerlijk gezegd viel mijn mond open van verbazing tijdens het lezen. Er wordt weer eens gedoogd door de gemeente. Dat komt veel te vaak voor. Bedrijven en burgers overtreden de bouwbesluiten en veroorzaken overlast. De gemeente treedt niet op. In dergelijke gevallen hebben de buurtgenoten vaak het nakijken en blijven zitten met de overlast.

In De Stentor van 2 januari staat weer een 'mooi' voorbeeld. Een aantal regels geldt blijkbaar niet voor de bewoners aan de Bremweg. Daar worden de regels op grote schaal overtreden en volgens het bericht in de krant vindt de gemeente het allemaal best. De gemeente kiest voor legalisatie en als dat niet kan voor een uitsterfconstructie. Met andere woorden… zolang de gebruikers er wonen, treedt ze niet op. De bewoners vinden het prima. Ze zijn helemaal niet van plan weg te gaan “de huur wordt niet beëindigd, hierna komt mijn dochter erin” zegt één van de bewoners terwijl hij met een pilsje en oliebol in hand vrolijk poseert voor de fotograaf van de krant.

Dat kan dus absoluut niet. Ik ben heel benieuwd hoe de gemeente dat gaat uitleggen aan andere inwoners van Epe als daar een afwijking de bouwvergunning wordt geconstateerd en wél wordt opgetreden. Het is bovendien zeer onverstandig van de gemeente uit oogpunt van antidiscriminatiebeleid. Er zijn al zeer veel oordelen en vooroordelen over woonwagenbewoners – daar gaat het hier over - en door dit soort wangedrag te gedogen kun je het andere inwoners van de gemeente niet kwalijk nemen als zij zeggen dat ‘de brutalen met hun grote bek altijd overal mee wegkomen’. Of een dergelijke mening waar is, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het stuk in De Stentor en het optreden – of beter: het niet optreden – van de gemeente de suggestie wekken dat er weer eens niet erg consequent wordt gehandeld.

Het beginsel van gelijke behandeling is één van de pijlers van het Nederlandse overheidsbeleid. En terecht. Gelijke behandeling betekent echter niet alleen de zoete maatregelen. Gelijke behandeling betekent ook dat er wordt opgetreden als mensen de wet overtreden of afspraken niet nakomen. Ik dacht dat we onderhand wel iets hadden geleerd van het in-de-watten-leg-beleid inzake minderheden.

De regels en afspraken gelden ook voor mensen die in een woonwagen wonen. Het kan niet zo zijn dat mensen de regels en afspraken aan hun laars lappen en dat het bestuur vervolgens niets doet en het allemaal maar op zijn beloop laat. Het recht van de sterkste is geen beginsel van overheidsbeleid. Een daadkrachtig gemeentebestuur moet handhaven en optreden, daarbij maakt het niet uit of die burgers wonen in een vakantiewoning, een huis van steen of een woonwagen!