Navigation

in Epe...

Veertien dagen na de verkiezingen zou je verwachten dat de mist is opgetrokken. Niets is echter minder waar. De uiteindelijke uitkomst is anders dan de kiezers zouden kunnen verwachten. Enkele dagen na het tellen van de stemmen trok het met voorkeurstemmen gekozen GroenLinks raadslid Emine Arikan zich tijdelijk terug. Ze is zwanger en wil de komende negen maanden eerst haar aandacht aan de zwangerschap en het moederschap geven. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar dat had ze moeten bedenken voordat ze op de derde – en dus verkiesbare – plaats op de lijst van GroenLinks was gaan staan. Ik heb grote moeite met dit soort bedenkingen achteraf. Het is slecht voor GroenLinks, het is niet uit te leggen aan de 272 mensen die op haar stemden en het bevestigt de oordelen en vooroordelen over allochtone politici.

En dan hebben ook nog het vertrek van de lijsttrekker van Gemeentebelangen Epe Henk van Rijssen. Hoewel hij blijkbaar voor de verkiezingen in kleine kring liet doorschemeren niet als eenmansfractie in de Raad te willen, vind ik ook zijn vertrek merkwaardig. Als je meedoet aan de verkiezingen weet je dat je kunt winnen of verliezen. Ondanks het verlies kreeg Van Rijssen toch het mandaat van 377 kiezers en dan hoort hij zijn verantwoordelijkheid te nemen. Of je dan al dertig jaar in het bestuur van Epe actief bent, doet daar niets aan af. Als je zulke risico’s niet wilt nemen dan moet je niet op een lijst gaan staan, laat staan als lijsttrekker.

Alsof dat allemaal niet genoeg is, kwam dit weekend een relletje in de PvdA naar buiten. Het bestuur en de fractie hebben wethouder Johan Wubben verteld dat hij niet in aanmerking komt voor de veel zwaardere portefeuille in het nieuwe college. Wubben betaalt dus de rekening van het succes bij de verkiezingen. Dat is zuur en zeker als je weet dat de fractie en het bestuur hem voor de verkiezingen toezegden dat hij doorkon als wethouder. Ik verbaas mij er steeds weer over dat er veel te gemakkelijk beloftes worden gedaan. Vaak zijn die beloftes ingegeven om voor de verkiezingen de rust in de partij te houden. “De kater komt dan later”, is het devies. Dit resulteert regelmatig in het oprichten van lokale partijen. Wat dat betreft lijkt de VVD te hebben geleerd uit het verleden en speelde dat spel veel zuiverder. Lagerweij is voor de verkiezingen te verstaan gegeven dat na de verkiezingen wordt bekeken wie de meest geschikte wethouderskandidaat is. Ook dat is zuur en ook dat levert uiteraard scheve gezichten op, maar het is wel het meest zuivere. Wubben is terecht boos en gefrustreerd en spreekt volgens Omroep Gelderland in zijn reactie van broedermoord en kiezersbedrog. Dat zijn harde woorden. Het mag dan merkwaardig lijken dat de belofte om terug te keren in het college wordt ingetrokken, maar een politicus behoort te weten dan garanties in de politiek nooit van staal zijn. Politiek is een hard vak en je kunt op ieder moment struikelen… zeker na verkiezingen. Wat dat betreft, lijkt de politiek in Epe net echt.