Navigation

en organisatietheorieën...

De Stentor sprak met teamchef D. Moolhuizen van de Eper politie. Teleurstelling en machteloosheid maken zich van hem meester. Moolhuizen is helemaal in de war van de veiligheidsscan 2005.

De burgers van de gemeente zijn niet zo tevreden over de politie. Ze zien zo weinig politie en constateren dat ze er niet zijn als je ze nodig hebt. De reactie van Moolhuizen riep bij mij een gevoel van teleurstelling en machteloosheid op. De teamchef durft openlijk te zeggen dat “de politie er niet is om zichtbaar te zijn.” Wat een ongelofelijke uitspraak.

In Epe hebben we maar liefst vier wijkagenten. Die wijkagenten sturen 25 andere medewerkers aan, want het is volgens de teamleider niet de bedoeling dat ze zelf aan de slag gaan. “De wijkagent is er niet om rondjes in de wijk te lopen, maar om capaciteit vrij te maken in het korps”, zegt Moolhuizen. Voor mij valt op zo’n moment het doek. Dan weet ik al genoeg en hoef ik eigenlijk niet meer door te lezen. Dat doe ik natuurlijk wel, want ik laat mij graag verbazen.

Moolhuizen klaagt nog even door. Het stoort hem dat meer dan de helft van de bevolking niet eens weet dat er wijkagenten zijn die de politie in hun buurt vertegenwoordigen. Volgens Moolhuizen heeft de politie er “werkelijk alles aan gedaan” om er bekendheid aan te geven. Mijn tip voor de heer Moolhuizen: duw alle communicatiemensen achter hun pc vandaan, trek ze een blauw uniform aan en schop ze samen met de wijkagenten de straat op. Dan merken de burgers in no-time dat er wijkagenten zijn.

Nog zo’n bureaucratisch drama. Ik was afgelopen week op mijn oude school: de RSG. Als je daar binnenkomt, krijg je het idee dat je in een onderwijsfabriek bent terechtgekomen. Ik hoorde dat er onderhand tientallen medewerkers rondlopen die niets met het onderwijs te maken hebben. Enkele oud-leraren beklaagden zich bij mij dat de leiding niet eens alle medewerkers bij naam kent. De kloof tussen leiding en werkvloer wordt steeds groter. Het is zelfs geïnstitutionaliseerd door de beleidsmakers. Ze noemen dat 'besturen op afstand'.

We moeten in Nederland alle managementmodellen en organisatietheorieën bij wet verbieden. Die wurgen organisaties. Instellingen moeten gewoon weer gaan doen waar ze voor zijn opgericht. Weg met alle tussenlagen, procedures en overlegstructuren. Handen uit de mouwen en terug naar het persoonlijke contact met de burgers!

De bureaucratie verstikt organisaties. Het dienstverlenen lijkt niet meer centraal te staan bij dienstverlenende organisaties. Zet alle managers weer met de poten in de Veluwse zandgrond en schaf de eindeloze bureaucratische procedures af. Ze zijn ooit met de beste bedoelingen bedacht om de mensen te beschermen, maar ze leiden ertoe dat die bescherming steeds verder is te zoeken. De politie hoort op straat en het personeel van een school voor de klas!