over een verhaaltje op zijn weblog...
Je telt vandaag de dag als politicus niet meer mee zonder een eigen weblog. Dat moet wethouder René de Vries van Nieuwe Lijn ook hebben gedacht toen hij
een heus weblog startte. Zoals een goed blogger betaamt, gooit hij er direct een stevige mening tegenaan. Reden genoeg om hem een virtuele open brief te sturen.
Meneer de wethouder,
Wat goed dat u ook met een weblog bent begonnen. Namens de ongeveer 750.000 collega´s wil ik u van harte welkom heten in de wondere wereld van de bloggers!
U heeft zich natuurlijk afgevraagd... waar moet je het als wethouder over gaan hebben op het wereld wijde web? En toen bedacht u: "laat ik gaan schrijven over mijn collega bloggers." Het is altijd leuk als collega webloggers aandacht besteden aan je verhaaltjes. En daarom ben ik dan ook aangenaam verrast door de aandacht in het meest recente berichtje op uw weblog.
In uw verhaaltje bekritiseert u
mijn schrijfsel inzake het plan van Nieuwe Lijn om de verkiezingsborden af te schaffen. U zult mij toch geen euvel duiden als ik mijn beeldbuiskijkers even laat lezen wat u zoal schrijft?
"Sommige bloggers vinden dat hun berichten zo belangwekkend zijn dat één en dezelfde tekst terug te vinden is als bericht op hun weblog, als persoonlijke brief, als ingezonden brief in een huis-aan-huisblad en als column op een plaatselijke website. Zo iemand is Harold Makaske in Epe. Hij schreef recentelijk over de inbreng van Nieuwe Lijn bij de discussie over verkiezingsborden. Zijn mening hierover was op al die bovengenoemde manieren terug te vinden.
Of dezelfde tekst in zoveel verschillende hoedanigheden wel mogelijk is, waag ik te betwijfelen. Volgens mij heeft een dagboeknotitie vooral in zich dat deze vluchtig is en nauwelijks uitgewerkt, een ingezonden brief ingaat op een eerder in dat blad verschenen artikel en een commentaar een evenwichtig opgebouwde argumentatie bevat. Webloggers die in staat zijn in één tekst dit allemaal te kunnen zijn op z'n minst hoogleraar in de communicatiewetenschappen en geen handelaar in tweede-hands boeken. Volgens mij is Makaske dat laatste."
Meneer de wethouder staat u mij toe om enkele opmerkingen te maken over uw tekst.
U gaat van de verkeerde veronderstelling uit dat een weblog een dagboek moet zijn. Uw eigen weblog toont aan dat u eigenlijk wel beter weet. De naam dagboek zegt wat het is... een boek waarin je (bijna) dagelijks iets schrijft. Als uw weblog een dagboek zou zijn, bent u niet erg consequent. Ik zie dat de laatste bijdrage van 8 december is, en dat is toch al weer ruim tien dagen geleden. Zo wordt het natuurlijk niets met uw weblog. Weet u dat er er maar weinig bloggers echt serieus met hun virtuele ruimte omspringen? De meeste weblogs staan leeg, ongebruikt en kunnen feitelijk onbewoonbaar worden verklaard. Maar dit even terzijde.
Het interessante van Internet is dat er geen vaste regels over de vorm bestaan. De ene weblogger schrijft een dagboek volgens de formule uit grootmoederstijd, de andere weblogger maakt zich druk over een uitstervende diersoort en weer anderen zetten flauwekul filmpjes op hun site. Met mijn site lucht ik mijn hart over zaken die mij bezighouden en laat ik een deel van mijn foto´s zien. De column op GEO betreft uitsluitend een selectie van de verhaaltjes die Epe aangaan. En ja... soms worden die verhalen gelezen en komt ook nog het verzoek om ze - al dan niet ingekort - in een krant of huis-aan-huisblad te plaatsen. Wat een toestand toch allemaal. Het is inderdaad ongelofelijk dat de kranten anno 2006 dat zo maar zelf kunnen bepalen.
U schrijft verder iets over een persoonlijke brief die ik zou hebben verstuurd. Ik heb geen idee waar u naar verwijst. Wellicht doelt u op mijn e-mailtje aan u met de tekst van het verhaal. Het is inderdaad ongepast dat ik u zo maar een e-mailtje stuur om u op de hoogte te brengen van een tekst die uw politieke partij betreft. In uw positie zou ik het ook zeker niet opvatten als een gunst of een stukje fatsoen. Meneer de edelachtbare het moet mij van het hart, dat ik helaas via via heb mogen vernemen dat u de, overigens zeer gewaardeerde, moeite heeft genomen om iets over mij te schrijven. En dat terwijl u mij in de verkiezingstijd wel altijd wist te bereiken met uw mening.
Hoe dan ook: alle lof voor uw verhaal op het weblog. Uit mijn ervaring in de politiek weet ik dat politici die inhoudelijk geen weerwoord meer hebben:
1. duiken in procedures
2. spelen op de man
3. proberen de opponent te kleineren.
Geachte edelachtbare: van harte gefeliciteerd! U bent een rasechte politicus. Nergens in uw verhaal lees ik iets over mijn argumenten tegen het zwakzinnige plan van Nieuwe Lijn om de verkiezingsborden af te schaffen.
Met een vriendelijke groet van uw onderdaan,
Harold Makaske
Update
De wethouder is op de virtuele vlucht geslagen:
klik hier
