Navigation

in de serre

Zaterdag kregen we post van de gemeente. Altijd leuk die brieven van het gemeentehuis. Dit keer betreft het een aanslag voor allerlei belastingen en heffingen. Zoals gezegd: altijd leuk en wat een feest dat er zo'n fijne belastinggids bijgesloten zit. In de veronderstelling hier een gemeentelijke variant van de Elsevier Belastinggids voor me te hebben, vol met handige tips hoe je de eigen belastingdruk kunt verminderen, begon ik te bladeren. Helaas gaat de vergelijking op alle punten mank, wat het brievenfestijn toch wel een tikkeltje minder amusant maakt.

Ook de brief is minder leuk dan ik bij het openen van de envelop had gehoopt. De gemeente heeft alle toch al keiharde cijfers van de WOZ-waarde van ons huis nog harder gemaakt. Alleen de laatste drie nullen zijn ongewijzigd gebleven. Ik heb altijd geleerd: nul is niets, maar daar schiet je in dit geval ook letterlijk niets mee op. De gemeentelijke huizencijferaart heeft ons huis met 'slechts' ruim drieëndertig procent in waarde laten stijgen. Dat lijkt mij een tikkeltje optimistisch gelet op het feit dat er sinds de vorige taxatie geen steen aan of binnen het huis is veranderd. Er is zelfs niet eens geschilderd.

Gelukkig kun je online bekijken hoe de waarde is bepaald. Zo leert althans de belastinggids van de gemeente. Op epe.nl heeft de gemeente een heus WOZ-portaal ingericht. Vol verwachting klik ik mijzelf richting het taxatieverslag. Met Firefox krijg ik een brei aan springende herten en letters op mijn scherm. Die site is dus niet goed getest op de verschillende browsers die in omloop zijn. Als ik van ellende maar met Internet Explorer de virtuele WOZ-wereld betreed, blijk ik daar nog niet veel wijzer te worden. De gemeente heeft de gegevens nog niet bijgewerkt. Alleen de oude waarde en het oude taxatieverslag zijn te vinden. Dat is op zijn zachtst gezegd merkwaardig want je mag als gemeente toch verwachten dat de burgers massaal naar die site komen als je de brief met die folder de deur uitdoet? Een grote communicatiemisser van het gemeentebestuur!

Toch bracht het virtuele bezoek mij wel iets nieuws. In het oude taxatieverslag werd mij kond gedaan van een heuse serre! Met dat ik het lees, droom ik weg... Wat moet het heerlijk zijn om met een laptop met draadloos Internet op schoot in een serre dit soort verhalen te schrijven. Wat een bron van inspiratie moet het zijn om naar buiten te kunnen kijken en te genieten van al die vogeltjes die daar druk in de weer zijn op onze voederplaats.

Nee hoor... niks van dat alles! Mijn werkelijkheid ziet er heel anders uit. We hebben helemaal geen serre en ik zit dus niet met een laptop op schoot geïnspireerd te worden door die vrolijk pikkende en zingende vogeltjes. Ik zit altijd in mijn studeerkamer achter een overvol bureau bij kunstlicht mijn verhaaltjes te tikken. Nu begrijpen ze in het gemeentehuis misschien ook meteen waarom ik zo vaak van die chagrijnige stukjes over hun beleid schrijf.