Zeldzame vondst in het bos...
Hoe zou het toch komen dat ik permanent van het ene uiterste in het andere val. Nadat ik de foto's had genomen van de kleine roodborstjes ging ik met de honden naar het bos.
Daar zag ik tot mijn schrik en verbazing een dode vos liggen. Het beest lag tussen een stapel oude hooibalen aan de rand van een bospad. Het leek alsof hij daar een soort hol had, maar dat was duidelijk niet diep genoeg en dus niet geschikt voor zo'n dier.
De honden vonden het maar niets en lieten het beest met rust. Ik besloot de honden naar huis te brengen het mijn fototoestel op te halen. Ondertussen was Corine ook thuis dus zijn we samen teruggegaan.
Op de 'plaats delict' namen we enkele foto's en belden we de dierenarts om te vragen wat we moesten doen. We werden doorverwezen naar de jachtopziener. Hij vond het ook een curieuze en zeldzame ontdekking en kwam direct polshoogte nemen.
Afgezien van een hele dunne plek aan de staart en het feit dat het beest broodmager was, konden we niets aan het dier ontdekken. Waarschijnlijk dus een typisch geval van lichamelijk defect.
De jachtopziener bekijkt het overleden dier
Grappig detail. Ik vertelde de jachtopziener dat ik een reekalf had gezien en daarop zei hij dat ik dan waarschijnlijk één van de eersten zal zijn geweest omdat hij nog van geen enkele collega had gehoord dat ze al waren gesignaleerd.
