Hoever kun je van de realiteit staan?
Het Witte Huis is boos om feestje AIG-top. Die top van de onlangs met Amerikaans belastinggeld geredde verzekeraar is pal na de hulp door de overheid voor 440.000 dollar (320.000 euro) op vakantie gegaan in een lux kuuroord. Het is werkelijk schandalig.
De mondiale managerskliek dient met een keiharde bezem in het afvalputje van de economie te worden geveegd. Zonder hard ingrijpen komt het gewoon niet goed. Deze zogenaamde topmanagers denken alleen maar aan zichzelf en hebben geen benul van maatschappelijke verantwoordelijkheden.
We moeten ook ophouden deze lui te verafgoden en te bewieroken. Ze worden in mijn optiek op een veel te hoog voetstuk geplaatst. Ze worden ook volstrekt ten onrechte gezien als ´ondernemers´.
Laat ik voor de zoveelste maal dat misverstand nog eens uitleggen.
Topmanagers zijn geen ondernemers. Het zijn slechts veredelde werknemers.
Ondernemers zijn mensen die met eigen ideeën een bedrijf hebben opgericht en uitgebouwd. Ondernemers zijn direct betrokken bij de zaak en het productieproces omdat de zaak hun eigendom (lees: soort kind) is. De bakker op de hoek en de eigenaar/directeur van een handelsbedrijf op het industrieterrein zijn ondernemers. Ook Bill Gates en bijvoorbeeld Sylvia Toth zijn ondernemers. Zij hebben met eigen inspanning, creativiteit en zakelijk inzicht een bedrijf opgericht en uitgebouwd. Natuurlijk met werknemers waar ze later ook op steunen en die later veel van de belangrijke beslissingen overnemen, maar zonder de entrepreneur was het bedrijf er niet geweest. Een échte ondernemer krijgt ook echt niet, zoals de topman van Fortis, een bonus van 5 miljoen euro als hij na twee-en-een-halve maand wanpresteren het bedrijf wordt uitgezet.
Dat is dus een groot verschil met een topmanager van een bank. Die is feitelijk niets meer dan een werknemer met veel privileges. Ze hebben in veel gevallen zelf bijzonder weinig bedacht, zijn vaak straffeloos inwisselbaar voor anderen en kunnen helemaal niets zonder de mensen onder zich die het echte werk doen. En de laatste jaren lijkt het erop dat deze kliek er vooral op uit is om zichzelf te verrijken ten koste van verantwoorde bedrijfsvoering en een gezond klimaat voor de klanten en consumenten.
In dit kader is een lange lijst te maken van bedrijven waar je ziet dat de salarissen van managers de pan uit vliegen terwijl het personeel de dupe wordt van reorganisatie op reorganisatie. De kloof tussen top en mensen die het bedrijf met hun handen en hersenen écht vormgeven lijkt steeds groter te worden.
Een mooi voorbeeld van die managerscultuur blijft het al wat oudere verhaal over de top van Philips. Lees
dit berichtje over hoe die topmanagers werden voorgelicht over de eigen producten door het eigen personeel. Hoever kun je van de realiteit staan dat je een werkbezoek nodig hebt in de eigen onderneming?
Terug naar AIG. Als de Amerikaanse overheid slim is, trappen ze de top van AIG direct op straat. Dan kunnen ze permanent vakantie vieren.
Bron
Nu.nl
