Navigation

van een demente aardbei...

Wellicht dacht je dat de ijstaart wraak had genomen voor mijn niet al te vriendelijke recensie, maar ik was een weekje op vakantie in de Vrijstaat Beieren. Ik had me voorgenomen om een aantal boekentips te programmeren zodat er toch iedere dag iets te lezen viel op mijn site, maar daar ben ik niet aan toegekomen. Dat lijstje gaat er echter nog wel komen, want ik heb in de afgelopen tijd veel interessante boeken gelezen. Maar eerst iets anders.

Zoals altijd kijk ik tijdens mijn vakanties graag naar de lokale televisie. Zo zag ik een discussie onder leiding van Anne Wil – ook de titel van het televisieprogramma – over de voormalige DDR. Aan tafel zaten Duitse politici en de vraag was of de voormalige DDR een onrechtsstaat was. Tot mijn stomme verbazing zat een man aan tafel het voormalige dictatoriale regime zonder blikken of blozen te verdedigen. Hij is van mening dat de West Duitsers geen mening kunnen hebben over het leven in en de leiding van de voormalige DDR. Ondanks de stroom van keiharde bewijzen over het onrecht dat uit naam van het proletariaat van het volk was begaan, volharde hij in zijn kortzichtige en stupide argumenten.

Wat mij echter het meest benauwde, was de uitkomst van een enquête onder jongeren die nu in het gebied van de voormalige DDR wonen. De kinderen van ouders die zelf in de DDR hebben gewoond. Meer dan 80 procent weet feitelijk helemaal niets van de DDR. En nog schokkender: meer dan 50 procent weet niet dat de DDR een dictatuur was. Ik ben bang dat het in Nederland nog beroerder is gesteld met dergelijke historische kennis.

Waar gaan we met deze wereld naartoe? Als je toch geen historische kennis meer hebt dan zet je toch ook de deur open om de fouten uit het verleden te herhalen? In een tijd waarin de westerse democratie zoekt naar een nieuw evenwicht; waarin kiezers de oude partijen zonder problemen inruilen voor nieuwe populistische politici, lijkt het mij van het grootste belang dat ouders en docenten jongeren kennis over de historie bijbrengen zodat ze een toetsingskader krijgen.

Maar ja… wat kun je verwachten van ouders in een maatschappij waar politieke populisten als Geert Wilders en Pim Fortuyn massaal aanhang krijgen en studenten die aan het begin van hun studie niet eens fatsoenlijk kunnen schrijven en geen benul hebben van elementaire rekensommen. In deze maatschappij lijkt een groot deel van de bevolking het historisch en politiek besef te hebben van een dementerende aardbei. Och arme wereld…