met dank aan de fotograaf...
Lees ik Veluweland en val vervolgens van verbazing van mijn stoel. Staat bij een artikel over de open atelierdagen van de Kunstkring Veluwe een foto van een kunstenaar met een schilderij van 'Opa'. Dat schilderij lijkt wel verdacht veel op een foto van mij. Een telefoontje van de kunstenares verschaft duidelijkheid. Ze heeft inderdaad een foto van mij nageschilderd. De foto had ze gezien in het tijdschrift Landleven. Tja... het is ook een manier om aan je kunst te komen.
Zeker is dat er een verhaal kleeft aan dit schilderij. Dat verhaal luidt echter iets anders dan ze waarschijnlijk zelf bedoeld. Het verhaal staat geschreven in de Auteurswet 1912. We hebben het hier over het schenden van mijn Auteursrecht. Maar ja... moet ik daar een zaak over maken? Natuurlijk niet.
Ik heb geprobeerd het schilderij te kunnen kopen om aan de familie van Opa te geven, maar hoewel ze aanvankelijk zei dat ze het schilderij wilde verkopen, werd het tijdens het telefoongesprek ineens een 'portretstudie'...
ja, ja... "kunstenaars kunnen mooie verhalen vertellen: van de geschiedenis, de Bijbel of de actualiteit." Dat zal allemaal wel, maar dit kunstenaarsverhaaltje is een mooi sprookje: helemaal nep.
En dit is het origineel (maar ja... zonder dat lijstje... dat valt dan natuurlijk weer een beetje tegen)
Het gaat nog even door...
Leuren met het schilderij
