Ik stap weer blij ende opgelucht de wereld door...
Weet je het nog? In maart 2007 moest ik afscheid nemen van mijn
Paraboot schoenen. Diezelfde zomer was ik voor een foto-opdracht in België en snelde ik naar Antwerpen om een nieuw paar te halen. Al het verdriet kwam weer terug toen ik 'mijn' schoenen in de etalage zag blinken. Ze lonkten naar me, maar het briefje op de winkeldeur smoorde de nieuwe liefde in de kiem. "Wegens het jaarlijkse verlof zijn wij gesloten tot ... (ergens veel te ver weg in de toekomende tijd)." Teleurgesteld keerde ik huiswaarts.
De jaren verstreken, maar
Paraboot bleef lonken. En daarom stuurde ik onlangs een mailtje naar Antwerpen met de vraag of de winkel geopend was. Weken later kwam het antwoord. Met veel excuses maar het jaarlijkse verlof enz... Dat ik van harte welkom ben, maar of ik weet dat ook Zwartjes in Amsterdam sinds kort een uitgebreide collectie heeft? Met verbijstering las ik die laatste zin over en over en over. Waarom staat dat dan niet op de site van Paraboot, vraag je je dan af?
Zonder dralen zijn Corine en ik naar de Utrechtsestraat gesneld en daar heb ik mij in een paar nieuwe schoenen laten hijsen. Wat een genot. Die schoenen (Paraboot type Arles) zitten als gegoten en lopen als pantoffels. Als ik met dit paar net zoveel kilometers af leg en net zoveel landen bezoek als met de voorgangers dan ziet de toekomst er prachtig uit!
Mooi hè?
