Zorgverzekeraar Agis

Hoe het misgaat in de zorg...

Vandaag bracht de wakkere krant van Nederland een bericht dat bepaalde patiënten in Almere er rekening mee moeten houden dat ze niet meer worden behandeld over enkele maanden. Dat heeft ermee te maken dat het ziekenhuis teveel behandelingen aan ziekenfondspatiënten aanbiedt. Als voorbeeld werd het aantal heupoperaties genoemd. Het ziekenhuis zou al door het quotum heenzijn.

Hoe gaat dat in zijn werk?
Voor behandelingen van ziekenfondspatiënten maken ziekenhuizen en zorgverzekeraars afspraken. In feite zijn er dus quota voor behandelingen. Dat betekent bijvoorbeeld dat versleten heup 501 niet meer wordt geholpen binnen dit kalenderjaar omdat het ziekenhuis maar 500 heupoperaties mag uitvoeren.

Als je er goed over nadenkt, is dit een belachelijk systeem, want het gaat er niet om of er capaciteit is in het ziekenhuis en ook niet of er wel of geen vraag is naar noodzakelijke behandelingen (een nieuwe heup is toch geen nieuwe auto?)... maar in feite gaat het erom of de verzekeraar bereid is te betalen.

In het Flevoziekenhuis is de capaciteit wel aanwezig én blijkt de vraag groter te zijn dan het quotum. Nu weigert de zorgverzekeraar de kosten te betalen en moet het ziekenhuis de behandelingen dus op de lange baan schuiven: kunstmatige wachtlijsten creëren.

Je betaalt premie, maar krijgt te horen dat je niet binnen de afspraken valt dus moet je maar wachten. Dat de verzekeraar daarmee de belangen van de eigen premiebetalers negeert, moeten die premiebetalers maar accepteren.

Dit is ook een negatieve premie op het efficiënt werken door een ziekenhuis. Waarom zou de staf in een ziekenhuis sneller, beter en doelmatiger gaan werken als ze toch niet meer patiënten mogen helpen? Een onbegrijpelijke situatie.

In 2006 wordt een nieuw zorgverzekeringssysteem ingevoerd. Daar kom ik zeker nog over te schrijven, omdat het de verzekeraars de mogelijkheid geeft op legale basis de chronisch zieken en mensen met een vlekje zonder pardon te discrimineren. Nederland heeft volgens mij nog geen idee wat de invoering voor consequenties gaat hebben. Dat gaat een storm van kritiek teweeg brengen als duidelijk wordt hoe de verzekeraars massaal mensen gaan afwijzen voor aanvullende verzekeringen, terwijl de politiek rekent met een zeer klein - en voor chronisch zieken en mensen met lage inkomens veel te klein - basispakket. Maar daarover later zonder twijfel meer...

Wat in dit verband van belang is, is dat de essentie van de huidige quotering van de ziekenfondspatienten wordt meegenomen in dat nieuwe systeem. Het onderscheid tussen particuliere verzekerden en ziekenfondsverzekerden verdwijnt en iedereen wordt op dezelfde manier behandeld als de ziekenfondspatiënten nu. Met die gelijke behandeling is overigens op zich niet zoveel mis. Maar... zullen de Tweede-Kamerleden - nu nog vrolijk particulier verzekerd met meestal dito familieleden en vrienden en kennissen - gaan accepteren dat hun familieleden, vrienden en kennissen in het nieuwe systeem een paar maanden moeten wachten op een behandeling omdat hun verzekaar die ingreep dit jaar niet meer wil vergoeden... dat denk ik niet. Ik zie de eerste wetswijziging al voor me.

© Harold Makaske 14 september 200410464 - Hoofdstuk: 5. Losse gedachten