maar niet heus...
Een volgend slachtoffer van grootheidswaanzin. Waar haalt de mens toch het idee vandaan dat groter altijd beter is?
Onder de noemer 'samen op weg' kwam het vorig jaar tot een kerkfusie. Eén van de belangrijke argumenten was, dat een grote organisatie kosteneffectiever is. Dat durf ik te betwijfelen. Natuurlijk kan er door schaalvergroting efficiency voordeel worden gehaald, maar er staan ook veel nadelen tegenover. Een grotere organisatie is moeilijker te sturen en binnen zo'n organisatie treden veel meer autonome krachten tot schaalvergroting van afdelingen en onderdelen op dan binnen een kleine organisatie. Die krachten die voortkomen uit competitie tussen managers leiden tot onnodige schaalvergroting en verborgen werkloosheid. In een kleine organisatie zijn de lijnen korter en kan doeltreffender worden gestuurd. Ik zou wel eens de begrotingen van heringedeelde gemeenten willen vergelijken met de begrotingen van de afzonderlijke gemeenten voor de herindeling. Daar kunnen wel eens verrassende resultaten uitkomen. Ik durf de stelling aan dat de gemeentelijke herindelingen bijna nooit financieel voordeel opleveren. Laat staan dat het voor de burgers is gewenst, want het bestuur staat verder op afstand. En dat is ook direct een probleem bij de kerkfusie.
Het was van te voren al duidelijk dat het 'samen' in het
samen op weg niet echt samen was, want een aantal orthodoxe christenen wilde helemaal niet hand in hand met vrijzinnigen en lutheranen. Dat was van te voren te voorzien. Het is in ieder geval merkwaardig dat de kerk in deze tijd van individualisering overgaat tot het creëren van een organisatorische eenheidsworst. Dat is volstrekt tegen de tijdgeest. Religie versplintert en iedereen gelooft of 'ongelooft' op zijn eigen manier. Dan is een groot instituut een recept om de moderne mensen van je te vervreemden. Zeker als het gaat om zaken als geloof, lijkt het mij verstandig om zo dichtmogelijk bij de mensen te blijven staan... kleiner met een duidelijk eigen profiel is dan veel beter.
