Onvolledige en bedenkelijke berichtgeving...
Vandaag werd ik verrast met dit bericht in De Stentor.
Even wat feiten op een rijtje.
1. Vrijdagmiddag rond vijf uur lopen twee egeltjes over het gras in de tuin.
2. Samen met de buren voeren we een beetje kattenvoer. Uit het 'schransen' blijkt dat ze serieus honger hebben.
3. Ik bel Harry van Diepen om met hem te overleggen. Hij neemt echter de telefoon niet op.
4. Vervolgens bel ik de Dierenbescherming Noordoost Veluwe en wordt door het antwoordapparaat verwezen naar de egelopvang in Emst. Als de Dierenbescherming mij doorverwijst dan mag ik er toch vanuit gaan dat ze vertrouwen heeft in het beoordelingsvermogen van die instelling?
5. De Egelopvang vraagt mij de diertjes te brengen omdat ze het waarschijnlijk niet zullen redden.
En dáárom bracht ik de diertjes naar Emst.
Zaterdagochtend kom ik Harry van Diepen tegen en hij zegt dat ik ze beter had kunnen laten lopen. Daarbij tekent hij echter aan dat ze het inderdaad wellicht niet zouden redden: "Je vindt ze dan wel in de tuin onder de heg." Het is een keuze om de natuur zijn werk te laten. Op zich uiteraard niets mis mee, maar in overleg met de Egelopvang is er een andere keuze gemaakt. Nu worden ze gevoed en zullen ze op termijn worden uitgezet.
Wat mij echter het meeste steekt, is de eenzijdige berichtgeving in de krant. Maandagochtend krijg ik een mailtje van de journalist van De Stentor waarin hij vraagt om een foto op hoog resolutie om te gebruiken in de krant. Omdat ik het zat ben dat commerciële uitgeverijen denken gratis foto's te kunnen krijgen van fotografen, schrijf ik hem dat ze een foto kunnen krijgen als ze er voor betalen. Daarop krijg ik de verwachte mail terug met de mededeling dat Wegener niet betaalt voor 'vrij aangeleverde foto's' (alsof ik de foto vrij heb aangeleverd!?!).
Op mijn vraag waarvoor hij de foto wil gebruiken, schrijft hij over een verhaal over de egels. Misschien is het mijn naďviteit, maar wie verwacht er nou dat een serieus dagblad over dergelijk non-nieuws een verhaal publiceert? Ik niet in ieder geval. Ik was in de veronderstelling dat hij een algemeen verhaal over egels of zoiets dergelijks bedoelde. Hij repte met geen woord over het rondbellen naar de Dierenbescherming en Harry van Diepen.
En dan vandaag dus dit eenzijdige artikel in de krant. Onder een kop "Controverse rond vangen van gezonden egels" mag je verwachten dat beide kanten van 'de controverse' worden toegelicht. Een basisbeginsel uit de journalistiek is het toepassen van hoor en wederhoor. Dat is in dit artikel duidelijk niet gebeurd. Over mijn motieven en hoe één en ander is gelopen, staat niets op mijn weblog beschreven. Maar dat was voor dat verhaaltje niet relevant. Daar stond slechts de uitkomst:
"Daarna in een doosje afgeleverd bij de Egelopvang, want zonder moeder redden deze kleintjes het nooit. Daar mogen ze nu opgroeien om na verloop van tijd te worden uitgezet."
De journalist had blijkbaar geen belangstelling voor de volledige toedracht van mijn verhaal of meende zelf conclusies te moeten trekken. Uitsluitend de mening van een Eper natuurbeschermer en de Dierenbescherming bleken voor hem relevant. Hij had op zijn minst bij mij naar de volledige toedracht moeten informeren. Ook was het fatsoenlijk geweest als hij de Egelopvang in Emst om een reactie had gevraagd. In het artikel lees ik geen enkele aanwijzing dat de journalist dat heeft geprobeerd.
Maar wat als ik mijn foto's ter beschikking had gesteld? Dan had De Stentor daar mooi weer mee gespeeld bij een artikel waarin vraagtekens worden gezet bij mijn handelswijze. En dat zonder mij daarvan op de hoogte te stellen. Op zijn zachts gezegd een zeer merkwaardige vorm van journalistiek.
