Navigation

op de begrafenis van Reve...

Het afgelopen weekend was her en der forse kritiek te horen op de Nederlandse schrijvers. Ze zouden niet eens de moeite nemen om één van hun voornaamste collega's een laatste eer te bewijzen. Ik vind die kritiek volkomen onterecht.

Reve was een man van een vorige generatie en woonde in België. Mijn zo'n beetje al zijn generatiegenoten had hij ruzie en de jonge collega's kende hem helemaal niet. Wat heb je dan in vredesnaam op een begrafenis te zoeken? Het enkele feit dat het een collega betreft, lijkt mij een volkomen onzinnig argument. Als iedereen bij verre collega's naar de begrafenis moet, dan zijn de kerken, aula's en kerkhoven in ons land te klein.

Het is het gehuil van enkele sociëtyfiguren die niets liever doen en eigenlijk ook verwachten dat de zogenaamde toplaag van het land van borrels via de recepties en boekenballen naar de begrafenissen steevast elkaar bezighouden.

Hulde voor de schrijvers die niet toegeven aan een dergelijk publiek leven met kunstofkozijnen er omheen!!!