Navigation

in het bos...

Vanmorgen liep ik met Bram in het bos en besloot ook zelf maar tegen een boom te plassen. Half wakker kijk ik dromerig om me heen, staat er op een meter of vijf tot zeven een reetje met een mooi gewei nieuwsgierig naar me te kijken. Ik zeg 'dag reetje... gaat het goed met je?' Het reetje draait iets zijn kop, zoals Bram dat ook zo mooi kan, wappert een keer met zijn oortjes en keert zich om om rustig weg te huppelen.

Natuurlijk heb je op zo´n moment geen fototoestel bij je. Zelfs mijn telefoon lag thuis, dus zelfs geen slechte kiekjes. Misschien maar goed ook. Nu bleven mijn schoenen tenminste droog.