Navigation

Gemeente handhaaf het bestemmingsplan!

Enkele weken geleden schreef ik over het bericht dat mij bereikte dat de artsenpraktijk aan de Willem Tellstraat plannen heeft om het perceel op de hoek van de Quickbornlaan bij de praktijk aan te trekken. Onlangs heeft de Liberale Burger Partij vragen in de Raad gesteld over het pand dat waarschijnlijk gesloopt gaat worden.

Afgelopen weekend werd ik gewezen op berichtje in De Delta Post over deze vragen in de Raad dat is verschenen tijdens mijn vakantie. Tot mijn verbazing las ik dat wethouder Joop van Nuijs in de Raad zei “Het is mij niet bekend dat dit pand gesloopt wordt.”

Dit wekt de suggestie dat Van Nuijs niet weet welke plannen er zijn ingediend. Dat vind ik bizar. Je moet als wethouder door je ambtenaren geïnformeerd te worden. Een ambtenaar hoort een politiek antenne te hebben voor potentieel controversiële aangelegenheden. Als zoiets zich aandient dient de wethouder direct te worden ingeseind, zodat, in dit geval, Van Nuijs een politieke afweging kan maken. Hij is per slot van rekening verantwoordelijk. Aan de andere kant hoort een wethouder zich direct te verdiepen in een materie als blijkt dat iets controversieel kan komen te liggen. De hele gang van zaken wekt de suggestie dat er bij de gemeente wordt uitgegaan van het principe: er regels zijn die je moet volgen en daarmee is de kous af. Deze machinematige besluitvorming lijkt een gevolg van een comateus politiek besef.

Bij diverse gelegenheden in en buiten de Raad heeft Van Nuijs aangegeven dat hij de sloop van het pand niet kan tegenhouden en dat er voor nieuwbouw het hoogste welstandsniveau geldt. Met andere woorden… als de nieuwbouw maar ergens op lijkt, kan het doorgaan. Deze opstelling zet de deur open voor sloop en nieuwbouw. De ervaring leert dat je met zo´n opstelling als gemeente altijd aan het kortste eind trekt. Initiatiefnemers dienen plan op plan in en krijgen na verloop van tijd echt wel een keer hun zin. Zeker als het betreffende pand al is gesloopt, want dan is het toch al verloren en ziet alles er beter uit dan een leeg gat in het dorp.

Maar als er werkelijk een politieke wil is om dit plan tegen te houden dan kan dat. Van Nuijs zei namelijk ook in de Raad: “Voor het genoemde doel is een bestemmingsplan noodzakelijk.” Bestemmingsplannen zijn er niet voor niets. Een gemeente kan zonder blikken of blozen de initiatiefnemers melden dat het bestemmingsplan niet wordt gewijzigd. Dan is de discussie over en uit. Het is te gek voor woorden om de karakteristieke Quickbornlaan te verpesten met nieuwbouw en – mogelijk nog lelijker – een groot parkeerterrein.

Waarom wordt een karakteristiek stuk Epe opgeofferd aan de ondernemingszin van een gezondheidscentrum dat nog maar enkele jaren geleden de deuren heeft geopend? Als ze zo nodig willen groeien, hadden ze niet op die locatie moeten starten. Dit is een goed voorbeeld van zogenaamde incrementele besluitvorming. Je realiseert niet in een keer een doel, maar plakt er steeds een stukje aan vast. In de bestuurskunde wordt dit ook wel het doormodderbeleid genoemd. De uitkomst van dergelijk beleid is meestal dat langzaam maar zeker een situatie ontstaat die niemand wil. Je kunt erop wachten dat het gezondheidscentrum over een paar jaar ook naar de andere kant wil uitbreiden. Het is zaak dat je als gemeente vooruit kijkt en ergens een lijn trekt voordat het helemaal uit de hand loopt. En voor dat ergens lijkt mij nu een heel geschikt moment.

Het huis aan de Quickbornlaan is een woonhuis en er is niets op tegen om dat zo te houden. Als de huidige eigenaar het niet voor zijn vraagprijs als woonhuis kan verkopen, moet hij de prijs verlagen. Toen hij daar kwam wonen lag de rondweg er al dus hij wist exact waar hij aan begon.

Voor nu lijkt het mij verstandig dat de wethouder geen bestemmingsplannen in het dorp gaat aanpassen zolang zijn nota over het cultureel erfgoed nog niet is vastgesteld. Als ik in zijn schoenen zou staan dan krijgt de dorpskern tussen de Hoofdstraat, Beekstraat, Lohuizerweg, Heuvellaan en Bloemstraat een beschermde status. Dat is een gebied waar relatief weinig is verpest en laten we dat maar eens zo houden. Er zijn genoeg andere plekken in het dorp voor de uitbreiding van economische activiteiten.