Burgemeester

van een Swiebertjes gemeente...

Het was al groot nieuws in De Delta Post, maar nu heeft ook De Stentor het bericht opgepakt: een relletje rondom het uitreiken van prijzen voor de vrijwilliger en sporter van het jaar.

Sinds vijf jaar gebeurt dat tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente. B en W heeft heeft het voornemen om het volgend jaar anders te gaan doen. De prijzen worden uitgereikt in een apart zaaltje. Bovendien worden de prijzen niet meer uitgereikt door de burgemeester maar door de verantwoordelijke wethouders. De initiatiefnemers van de prijzen zijn boos. Ze voelen dit als degradatie.

Laat ik eerst mijn verbazing uitspreken over de argumentatie van de gemeente om de prijzen niet tijdens de receptie uit te rijken. Een woordvoerder zegt dat de prijs moet wijken om het bedrijfsleven meer mogelijkheden te geven om te netwerken. Ik hoop toch werkelijk niet dat dit de echte reden is. Sinds wanneer is een nieuwsjaarsborrel van de gemeente bedoeld als netwerkactiviteit van en voor het bedrijfsleven? De vaste lezers van mijn verhalen weten dat ik niets heb met nieuwjaarsborrels en dat wordt er met dit soort berichtgeving niet veel beter op. Een nieuwjaarsborrel lijkt mij toch echt bedoeld om het bestuur dichter bij elkaar te brengen, niet om het bedrijfsleven leuk te laten netwerken.

Dan de kwestie van de prijsuitreikingen. Met de komst van Marijke van Lente als burgemeester waait er andere wind in het gemeentehuis. Van Lente vindt dat ze als burgemeester niet overal bij betrokken hoeft te zijn en dat de verantwoordelijke wethouders vooral de taken binnen hun portefeuille behoren uit te voeren. Op zich heeft ze daar een punt. De ouderwetse opvatting dat de burgemeester als pater familias van de gemeente inspringt bij allerlei meningsverschillen tussen bestuur en burger leidt vaak tot onduidelijkheden over de bevoegdheid. In het ergste geval kan het zelfs leiden tot bestuurlijke misverstanden of nog erger vriendjespolitiek. Het is goed als de burgemeester zich niet in die positie laat brengen.

Maar een burgemeester van een Veluwse gemeente moet wel oppassen dat er geen onnodige kloof ontstaat tussen burgers en bestuur. Van Lente moet zich bewust zijn van haar positie. Als burgemeester heb je de taak de burgers in je gemeente bij elkaar te brengen. Vrijwilligerswerk en sport zijn cement in een samenleving. Dat cement kan bijdragen aan het harmonieus samenleven van de verschillende groepen in de gemeente. Als B en W moet je daar het belang van inzien én de waardering voor uitspreken.

Wat is een betere gelegenheid dan een nieuwjaarsreceptie om die waardering voor dat belangrijke werk in de volle belangstelling en publiciteit te krijgen? Dat is hét moment om als bestuur bij monde van de politiek neutrale burgemeester te laten zien dat je met beide benen in de samenleving staat en dat je bewondering hebt voor al die mensen die zich inzetten om de gemeente leefbaar te houden. Dat doe je niet in een achterafzaaltje en dat laat je niet over aan wethouders. Een gemeentebestuur dat netwerken met het bedrijfsleven belangrijker vindt dan zo´n activiteit heeft geen kaas gegeten van het belang van de beeldvorming naar buiten en blijkbaar ook geen benul van de schade die zo´n beslissing kan aanrichten in de relatie tussen burgers en bestuur. Epe is een Veluwse Swiebertjes gemeente. Hier wordt nog belang gehecht aan het optreden van een burgemeester. Laten we dat vooral koesteren!

© Harold Makaske 9 juli 20071478 - Hoofdstuk: 10. Epe