De dood in Tokio

Graven en begraven...

Tijdens mijn wandeling door het Inaricho-district kwam ik langs een grote begraafplaats waar een ceremonie aan de gang was. Boeddhisten worden uiteraard gecremeerd; beter zou dan ook zijn om te spreken van een opslagplaats voor urnen.

De enorme hal van de tempel zat helemaal vol met mannen (vrouwen worden bij dergelijke ceremonies niet toegelaten omdat hun verdriet het uittreden van de ziel belemmert). Vier monnikken hielden een ceremonie voor de overledene.


Tot mijn stomme verbazing stond er buiten in een grote partytent een nieuwe groep te wachten (keurig opgelijnd achter een man met een bord) om van dezelfde man afscheid te nemen. De monnikken deden de ceremonie ten minste nog één keer over.


Deze foto laat de gebedskettingen van de Japanse boeddhisten zien (klein, rond met twee bolletjes of kwastjes van stof).


Deze foto vind ik zelf erg geslaagd door de symboliek met de zwarte kat.


Veel begraafplaatsen zijn een soort privaateigendom van een monnik die de tempel en de begraafplaats heeft georven van zijn vader. Zo bezit ook deze monnik een eigen tempel en begraafplaats, die hij van zijn vader heeft overgenomen.


Zijn tempel waar hij de ceremonies uitvoert.


Als men een graf bezoekt dan neemt men een emmer mee met water om eerst zichzelf en vervolgens het graf te reinigen en om eventuele bloemen water te geven. Iedere begraafplaats heeft zo'n rek met emmers en 'waterlepels' staan.


Twee graven in vol ornaat met bloemen en houten latten waarop wensen voor de overledene staan geschreven. Hiervoor zijn verschillende gebruiken in omloop. In Tibet en Nepal gebruikt men voor dit doel gebedsvlaggen. In Maleisië geeft men fysiek spullen mee door waardevolle zaken te verbranden op het graf (in de vorm van papieren replica's: auto's, mobiele telefoons, stereo-installaties en geld... ze hebben daar winkels vol met papieren prullaria). In Japan gebruikt men houten latten.


Veel graven hebben een roestvrijstalen vaas voor bloemen.


Hieronder enkele foto's van de begraafplaats bij een zen boeddhistische tempel in Kita Kamakura. Deze lag schitterend in het bos.






© Harold Makaske 7 mei 2004 - Hoofdstuk: 4. Reizen