Sinterklaas

Geloven of niet geloven, dat is het dilemma...

De twee dochtertjes van goede vrienden van ons belden vorige week heel enthousiast op om ons te vertellen over hun Sinterklaas belevenissen. Tijdens het gesprek vroegen wij of wij soms ook een schoen voor ze moesten zetten, zodat Sinterklaas daar een pakje in kon doen. Dat was natuurlijk helemaal top.

Afgelopen vrijdag zetten wij een schoen en zongen heel hard een liedje, zodat er helemaal niets mis kon gaan. En ja hoor... zaterdag morgen zaten er twee pakjes in voor die meiden. Zaterdag middag ging de telefoon en vroeg de oudste vol verwachting: "Enuhhh.... zat er wat in?"

Maandag gingen de pakjes met een briefje - waarin stond dat we heel hard hadden gezongen en dat we de grootste schoenen uit het huis vol met wortelen en suikerklontjes hadden gezet - op de bus richting Vlaardingen.

Gisteravond ging de telefoon... de meisjes. Nadat de kinderen ons heel enthousiast hadden verteld hoe mooi ze de pakjes vonden, kwam de moeder aan de telefoon. Die vertelde dat de oudste net aan haar had gevraagd of ze niet had moeten zeggen dat Sinterklaas niet bestaat. De moeder vertelde dat ze dat best had mogen zeggen. Maar zo eenvoudig lag dat niet voor die meid, want ze zei "is dat dan niet zielig, want ze hebben heel hard een liedje voor Sinterklaas gezongen?"

Wat is Sinterklaas toch een geweldig feest!

Harold Makaske 1 december 2004 - Hoofdstuk: 1. Belevenissen