Ayaan Hirshi Ali

Terug naar het parlement...

Deze week sprak Ayaan Hirshi Ali in het NRC. Ik voel met haar mee en kan me amper voorstellen hoe het is om in haar schoenen te staan, maar ik heb wel enkele sterke bedenkingen. Je mag als Lid van de Tweede Kamer boeken schrijven, films bedenken en een hele stal met stokpaarden erop na houden, maar je arena is en blijft het parlement. Daar hoor je als parlementariŽr je ideeŽn naar voren te brengen. Je wordt niet gekozen om thuis een boek te schrijven om een bepaalde groep het 'pad naar verlichting' te laten vinden.

De taak van een parlementariŽr is het controleren van de regering (o.a. budgetrecht) en de regering aansporen bepaald beleid uit te voeren (wetgevende taak en recht van initiatief). Als je als parlementariŽr opkomt voor een bepaalde groep dan heb je in eerste instantie de regering aan te sporen actie te ondernemen. Je positie is niet om als een soort actievoerder bepaalde groepen in de maatschappij op te voeden. Dat een Kamerlid naast zijn parlementaire werk ook acties voert en op buitenparlementaire wijze maatschappelijke zaken probeert te veranderen, staat natuurlijk iedereen vrij, maar het mag niet het doel van het Kamerlidmaatschap worden.

Ik krijg sterk de indruk dat de emancipatie van moslimvrouwen het enige onderwerp is waar Ayaan Hirshi Ali zich mee bezighoudt. En nu doet ze dat ook nog eens buiten het parlement. Voor de VVD-politica is het Kamerwerk geheel ondergeschikt geworden aan het 'actievoeren'. Dat zou de VVD en de leiding van het parlement eigenlijk niet mogen accepteren. Single issue parlementariŽrs kennen wij niet. In ons politieke systeem moet een parlementariŽr er zijn voor alle burgers. En dat geldt dus ook voor Ayaan Hirshi Ali. Hoe goed de zaak ook is waar ze voor strijd, dat staat niet ter discussie.

(deze tekst is ook als ingezonden brief geplaatst in De Stentor van 3 december)

© Harold Makaske 1 december 20041772 - Hoofdstuk: 5. Losse gedachten