Overijverige ambtenaren

Prioriteiten stellen...

Corine kwam thuis met het verhaal dat haar collega een weekend met de kinderen en oma was weggeweest. Dat is een soort traditie in de familie om het weekend van oma's verjaardag van vrijdag tot en met maandag gezellig samen ergens in het land door te brengen.

Dit betekende echter dat haar kinderen één dag van school misten. De school maakte geen probleem, maar... er was een overijverige leerplicht ambtenaar. Nou moet ik zeggen dat ambtenaren in de Achterhoek natuurlijk niet zoveel te doen hebben. En als je dan nog dieper inzoomt op de wereldstad IJzerlo dan gaat dat nog meer op. Als zo'n ambtenaar daar voor de kerk staat en naar links kijkt, ziet hij het eindeloze platteland en als hij naar rechts kijkt dan gaapt daar de afgrond van het einde van de wereld. Dus dat je dan naar werk zoekt, is een klein beetje begrijpelijk (overigens... wie weet waar IJzerlo ligt, krijgt direct de Achterhoekse erepenning opgespeld). Maar goed, dat allemaal terzijde.

De snelle ambtenaar kende geen pardon en schreef een bon voor maar liefst 190 Euro. Dat het een familietraditie was en dat de school ervan af wist en dat de kinderen verder eigenlijk nooit verzuimen door het jaar heen, werd allemaal door deze schoolbromsnor afgedaan als irrelevant. Er zal worden betaald, want anders groeien die kinderen uiteraard op voor galg en rat!

Als die ambtenaar aan mijn deur zou hebben geklopt met zo'n bekeuring voor dit 'misdrijf' dan had ik hem volgens oud Achterhoeks gebruik aan zijn benen in de hoogste boom op het dorpsplein gehangen met een groot bord om zijn nek... "Ik moet nog leren prioriteiten te stellen".

© Harold Makaske 1 december 2004 - Hoofdstuk: 1. Belevenissen