De geboorte van een veulen

Fotoreportage...

Deze week maakte ik foto's voor het fotoboek over Epe bij een boer die aan het melken was. Hij vertelde dat volgende week één van zijn Haflingers een veulen zou krijgen. Hij beloofde te bellen als het zover is. "Mag dat ook 's nachts? Ik beloof niets want zoals je weet willen paarden eigenlijk helemaal geen pottekijkers dus ik vermoed niet dat we het zullen zien."

Gisteravond om kwart voor zeven ging mijn mobiele telefoon. Als ik foto's zou willen maken van het veulenen van zijn paard dan moest ik direct komen. Hoewel ik op het punt stond naar de Gemeenteraad te gaan om daar foto's te maken, bedacht ik mij geen moment en sprong in de auto om deze unieke gebeurtenis vast te leggen.

Toen ik aankwam lag de merrie in de wei.


Het andere paard in de wei komt maar eens kijken wat dat nou toch voor gedoe is.


De boer komt een handje helpen.


Daar is het hoofd.


Dan volgt de rest van het lijf.


En daar is het veulen. Het is een merrie.


Even het laatste stukje van de benen eruit halen.


Moeder en dochter.


Kijk eens wat een lange benen ik heb.


Hallo... Ik ben je mammie!


Laat me je eens goed bekijken.


Ik ga opstaan (waarom steekt mammie haar tong uit?)...


en ik ga vallen (daar hoef je toch niet om te lachen mammie?)


Ik kan lekker toch lopen!


En nu moet hier toch iets hangen om uit te drinken???


Wat het bijzondere aan deze serie is, is dat tussen de eerste en de laatste foto precies 15 minuten zat. Ongelofelijk zo snel als dit beestje actief wordt en op eigen benen gaat staan.

En die Gemeenteraad? Daar heb ik uiteindelijk ook foto's gemaakt, maar dat is niet half zo interessant! Daar praten ze een hele avond en wekten ze bij mij op geen enkele wijze de indruk dat het tot iets concreets leidde*) en dat terwijl er een paar kilometer verder in een weiland in een kwartier een wondertje geschiedt.



*) Interessant was de opmerking van één van de Raadsleden van een coalitiefractie tijdens het 'debat' over de jaarrekening 2005: "Voorzitter, vanwege de brede coalitie is mijn verhaal gelijk aan dat van de eerdere sprekers (ook coalitiepartijen). Ik zal het voor het verslag toch maar houden."

Ja, ja... het zit helemaal snor met het dualisme in de Eper politiek *kuch*. Het is maar goed dat ik verder nooit naar die vergaderingen ga, want ik word er alleen maar kritischer en cynischer van.

© Harold Makaske 12 mei 2006 - Hoofdstuk: 1. Belevenissen