Spelen der vrijheid

leve de Olympische gedachte...

Sorry lieve beeldschermkijkers, maar ik blijf me opwinden over de Olympische Spelen in de grootste dictatuur van de wereld. Hoeveel bewijs heb je nog nodig dat er helemaal niets veranderd in China?

Neem het nieuws dat het Nederlandse dj-duo Wipneus en Pim alle teksten van de platen die ze gaan draaien in het Holland House in het Chinees moeten vertalen van de autoriteiten. Hoezo een grotere vrijheid? Het duo heeft besloten niet nu naar China te gaan. Niet omdat ze stelling nemen tegen deze volstrekt dictatoriale eis, maar omdat het onbegonnen werk is hun platen allemaal te vertalen. Minpuntje heren. Als artiest hoor je pal te staan voor je vrijheid van meningsuiting. Dát had het argument van afzeggen moeten zijn.

Helaas leven democratie en mensenrechten anno 2008 niet. Eigenbelang, economie en beurskoersen zijn belangrijker. Dat was in 1980 nog heel anders. Toen waren de spelen in de Sovjet Unie. Destijds sprak de Kamer zich uit voor een boycot. Het grootste deel van de sporters ging toch (twee sportfederaties boycotten de spelen), maar de politiek liet zich niet zien in Moskou. De VVD-fractie, met in haar midden Erica Terpstra, behoorde destijds tot de grootste voorstanders van de boycot. Nu wringt Terpstra zich in alle bochten om maar te zeggen dat de spelen goed zijn voor de mensenrechten.

In 1980 werden dissidenten opgepakt en onderdrukte de Sovjet Unie vreemde mogendheden (invasie Afghanistan en politieke repressie in Oost-blok landen). Dat was na de spelen niet anders. Anno 2008 worden in China massaal dissidenten opgepakt, worden bewoners van Beijing uit hun huis gejaagd om de spelen mogelijk te maken, moeten studenten de stad verlaten zonder dat er voor opvang wordt gezorgd en bezet China de onafhankelijke staat Tibet. Genoeg redenen om dit feestje van de communistische partij te boycotten.

De destijds verantwoordelijke staatssecretaris, VVD-er Wallis de Vries, zei gisteren in Netwerk ook nu niet naar China te gaan. Dát zijn politici waar je iets aan hebt. Mannen met politieke principes.

Na de spelen zullen wij uit de mond van de IOC en NOC/NSF-dames en heren horen dat het de best georganiseerde spelen ooit waren, dat de sfeer geweldig was en dat de sporters alle vrijheid hadden om maximaal te presteren. En mensenrechten en Tibet? Daarover geen woord... Op naar Londen: the show must go on! De Chinese machthebbers hebben hun politieke propagandastunt had. De Tibetaanse en Chinese dissidenten hebben het nakijken.

Voor de interessante reportage over de aanloop naar de Spelen in Moskou zie de Netwerk aflevering van gisteravond: klik hier.

© Harold Makaske 26 juli 2008970 - Hoofdstuk: 5. Losse gedachten