Navigation

Stem Ja bij het referendum

De discussie over de Europese Grondwet wordt fijn inhoudelijk gevoerd. We weten onderhand dat het licht uitgaat, dat er een nieuwe holocaust kan komen en dat er oorlog komt als we tegen stemmen.

Laat ik ook een steen in de vijver gooien. We krijgen oorlog als we de grondwet aanvaarden. Als we kijken naar de grootste spanningen op dit moment dan vinden die plaats in gebieden waar volkeren menen te worden onderdrukt door grotere staten. Als ik de gedachte volg die enkele politici uit binnen en buitenland de afgelopen week hebben geventileerd, dan is een groot Europa goed voor de integratie van de volkeren binnen één grote Europese familie. Die term Europese familie werd door Nelie Kroes eindeloos herhaald in Barend en Van Dorp: *yuk, yuk, yuk*.

Ik geloof daar helemaal niet in. Ik moet er niet aan denken Nelie Kroes binnen de familie te hebben, laat staan de hordes van Europa zoals onder andere de Belgen, Duitsers, Italianen, Schotten, Roemenen, Polen, Hongaren, Turken en straks zonder twijfel ook Oekraïners...

We worden fijntjes - onder andere door de VVD in een bizar (ex)spotje - bang gemaakt met het conflict in Joegoslavië. Was daar nou niet precies het probleem dat verschillende volkeren - die tot een paar jaar voor de oorlog relatief vreedzaam binnen één staat naast elkaar leefden - niet langer mét elkaar wilden leven? Het grote geheel bleek helemaal niet te werken daar.

Het ambitieuze deel van de mensheid wil telkens groter en groter. Deze grootheidswaanzin gaat gepaard met enorme geldstromen naar nieuwe lidstaten. Die zijn daar uiteraard enorm tevreden over. Ik ben benieuwd hoe lang die tevredenheid blijft voortduren als de geldkraan wordt dichtgedraaid. Laten we maar afwachten hoe Groot Brittanië gaat reageren op de voorstellen vanuit Brussel om de Thatcherkorting terug te draaien. Laat me raden: daar gaat Labour-Blair niet mee akkoord.*)

De Europese Grondwet is hoe je het ook wendt of keert, een stap op weg naar een groter en sterker Europa (waarom doen we het anders?). Zo'n groei gaat zonder twijfel ten koste van de invloed van kleinere staten en de soevereiniteit van alle individuele landen. Dat kunnen de voorstanders wel ontkennen, maar dat kun je op je Nederlandse klompen aanvoelen. En dat levert vroeg of laat ergernis en gedonder op. In het uiterste geval kan dat zelfs tot oorlog leiden. Is dit realistisch? Het lijkt mij net zo realistisch of misschien zelfs nog wel aannemelijker dan de voorspelling dat een nee leidt tot oorlog.

Ben ik tegen samenwerking in Europa? Nee helemaal niet. Als je samen bedreigingen als terrorisme wilt aanpakken, maak je daarover een verdrag en ga je aan de slag. Als je vrijhandel wilt, maak je een verdrag waarin je dat afspreekt en gooi je de grenzen open. Hetzelfde geldt voor tal van andere onderwerpen. Het probleem van Europa is dat er op een aantal terreinen geen duidelijke bereidheid is om samen te werken. De Grondwet regelt de procedure om vage compromissen te kunnen sluiten en eindeloze geldstromen rond te pompen binnen Europa. Als je het cynisch benadert, kun je zelfs stellen dat Europa aan elkaar hangt van oncontroleerbare subsidiestromen en dat de tekst van de Grondwet feitelijk niets meer is dan de maskering van het gebrek aan bereidheid om de grote problemen waar het echt om gaat serieus aan te pakken.

Ook al is dat maar voor een klein deel waar, dan vind ik dat al voldoende om de bureaucraten in Europa maar eens terug te fluiten.

*) [update 23 mei] Terwijl ik deze herseninhoud downloadde op het weblog, was er één of ander overleg in Brussel. Ondertussen staat op Teletekst dat Groot Brittanië zelfs zijn veto zal gebruiken als er wordt getornd aan de Thatcherkorting... Zou dit beter worden mét de Europese Grondwet... nee want de Lidstaten kunnen met de Grondwet ook de begrotingsbesprekingen blokkeren. Er hangt dus een gezellige sfeer in de Europese familie! Familie kun je niet kiezen, gelukkig hebben we over Europa het referendum.