Rani overleden

7 mei 1996 - 26 mei 2005





Sinds tweede pinksterdag ging het slecht met Rani. De meest waarschijnlijke diagnose van de dierenarts was een hersentumor. Hoewel haar gedrag in het begin niet veranderde, ze erg vrolijk bleef en geen pijn had, zag je haar langzaam maar zeker wegkwijnen.

Vandaag ging het zo hard achteruit dat we een afspraak maakten om haar morgen te laten inslapen. Dat bleek echter te laat, want vanavond kreeg ze een enorme paniekaanval... kroop, wankelde, strompelde en sleepte zichzelf door het huis op zoek naar... rust. Die rust kon ze helaas niet vinden. Wanhopig keken wij toe en besloten direct de dierenarts te bellen om haar uit deze ondertussen ontstane lijdensweg te verlossen.

Rani is november 2001 bij ons gekomen. Ze had in haar eerste vijf jaar een rondtocht gemaakt langs allerlei gezinnen. Wij haalden haar van een Haags bovenhuis waar ze werd gevoerd met gevulde koeken en veel te weinig beweging kreeg. In de eerste tijd had ze veel plezier met onze Floortje. Samen speelden ze in het bos. De laatste ruim anderhalf jaar was ze vreselijk blij met haar Bram. Die twee waren onafscheidelijke vriendjes. Naast dollen in het bos lagen ze regelmatig bij elkaar op het kussen of in de stoel.

Rani was een schat van een hond. Vreselijk lief voor iedereen die haar knuffels wilde geven. Onze Hongaarse jongens waren dan ook dol op haar. Ze was trouw en liet duidelijk van zich horen wanneer vriend of vijand het huis binnenkwam. Alleen andere honden vond ze soms minder aardig. Ze liet haar voorkeuren soms klip en klaar blijken.

Om half 12 is ze vredig ingeslapen. Bram heeft daarna nog even tegen haar staan blaffen en piepen en was een beetje van slag dat zijn vriendinnetje niet meewilde met het late rondje...




























Onze vreselijke lieve dikke tante is niet meer...


Harold Makaske 26 mei 2005 - Hoofdstuk: 7. Beestenboel