De onverkorte versie van de ingezonden brief in het Veluws Nieuws...
Onlangs kondigden de heren Garritsen en Hesselink aan met de nieuwe Liberale Burger Partij een frisse wind door de gemeentelijke politiek te laten waaien. Volgens hen is het gemeentebestuur vastgeroest, zijn de politieke partijen laks en staan de gemeenteambtenaren kilometers af van de burgers. De LBP gaat het helemaal anders doen als we de oprichters moeten geloven.
Frustraties
Wat de LBP anders wil, blijft nog onduidelijk. Uit de diverse interviews met de oprichters komt het beeld naar voren dat de LBP een ‘u roept, wij draaien’ partij wordt. Tijdens de eerste bijeenkomst werd dat bevestigd. De burgers bepalen welke onderwerpen in het verkiezingsprogramma komen. Tot op heden heb ik geen samenhangende visie kunnen ontdekken en ogen de sporadische voorstellen als het afschaffen van de subsidies en het opdoeken van de welstandcommissie populistisch en te gemakkelijk.
Echter, visie of niet, populisme of niet… de belangrijkste vraag is: zijn de kiezers in de gemeente Epe gebaat bij een dergelijk nieuwe politieke partij? Mijn antwoord is ronduit nee.
Mijn indruk is dat de LBP voortkomt uit de frustraties van de oprichters over het gemeentebestuur. Vanuit eigen negatieve ervaringen met de gemeente is een drijfveer ontstaan om het allemaal anders te willen doen. Frustraties zijn echter geen basis om samenhangende politiek te bedrijven. En daar is iedereen het meeste bij gebaat.
Doodstil
Dat neemt niet weg dat de bestaande politieke partijen het signaal van de LBP niet mogen negeren. Ik vind het verontrustend dat de Eper politici zich doodstil houden en niet reageren op de LBP. Waarom waren er geen politici aanwezig bij de eerste bijeenkomst van de LBP? En waarom is er op geen van de websites van de politieke partijen commentaar te lezen op het mediaoptreden van de LBP-oprichters? Het is toch een signaal dat er blijkbaar burgers zijn die vinden dat de gemeente te weinig daadkrachtig optreedt en geld verspilt? Dan heeft de politiek niet alleen de plicht te reageren, maar moet ze ook kritisch naar zichzelf kijken. Je mag niet zelfgenoegzaam achteroverleunen als er regelmatig in de krant staat dat er nog veel te verbeteren valt aan het gemeentebestuur.
Laks gemeentebestuur
Laat ik drie recente voorbeelden noemen die illustreren dat er iets niet goed gaat bij de gemeente. Zo las ik in De Stentor dat de gemeenteraad blij is dat de achterstand in de bezwaarschrift procedure is ingelopen. Als ik echter lees dat het college van B en W de adviezen van de commissie bezwaarschriften maanden in de la laat liggen voordat er een definitieve uitspraak komt, begrijp ik die loftuiting van de gemeenteraad niet en kan ik niet anders concluderen dat de besluitvorming veel slagvaardiger kan. Waarom moet B en W er maanden over doen om een advies van de commissie voor de bezwaarschriften letterlijk over te nemen? En wat moeten de burgers denken van de opmerking, dat het gemeentebestuur zelden afwijkt van het advies van de bezwaarschriftcommissie, tenzij bijvoorbeeld ‘een wethouder specifieke opvattingen’ heeft? Ik hoop oprecht dat dit geen ambtelijk eufemisme is voor willekeur, vriendjespolitiek en eigen belang.
Een ander voorbeeld is de tik op de vingers van de VROM-inspectie. De gemeente blijkt te laks te zijn in het controleren van bouw- en milieuvergunningen en voert geen controles uit op permanente bewoning van recreatiewoningen. Regels zijn er in dit land om te worden nageleefd. Dat is soms heel vervelend voor de burgers als ze het niet met die regels eens zijn. Maar rechtszekerheid is essentieel voor zowel burgers als bestuurders. Burgers hebben er niets aan als een gemeentebestuur met twee maten meet. En als het bestuur vindt dat de regels niet deugen dan moet ze die aanpassen. Gedogen leidt tot willekeur.
Tot slot het subsidiebeleid. Onlangs kondigde de gemeente aan dat het subsidiebeleid gaat wijzigen. Dat de gemeente daar kritisch naar haar uitgaven kijkt, is heel goed. Maar waarom kregen de organisaties niet eerst een brief voordat ze in de krant moesten lezen dat ze hun subsidie kwijtraken? Dat is onbehoorlijk bestuur.
Meer interactiviteit
De politici en politieke partijen zouden veel meer moeten communiceren met de burgers. Dan kunnen ze ook uitleggen dat er natuurlijk heel veel wél goed gaat. Op een enkele partij na zien of horen de burgers zelden of nooit iets van de lokaal opererende politieke partijen. Natuurlijk hebben ze hun partijbijeenkomsten, maar ze zouden veel vaker actief het contact met de burgers moeten zoeken. Als er geen verkiezingen op komst zijn, opereren ze in de anonimiteit. Zelfs de Internetsites van politieke partijen in de gemeente bieden bijzonder weinig mogelijkheden tot interactiviteit. Op de meeste sites kunnen de bezoekers een gastenboek invullen en met een formulier een vraag of opmerking naar de partij sturen, maar geen enkele partij heeft een discussieplatform online staan waar burgers onderling en met de politici in discussie kunnen over politieke zaken die spelen in de gemeente.
Daar tegenover staat dat burgers minder onderling moeten klagen, maar veel vaker de politici moeten benaderen om hun grieven te spuien. Een bestuurder kan alleen maar iets veranderen als hij weet waar de schoen wringt. Iedereen heeft het recht om gehoord te worden, maar helaas maken veel te weinig burgers daar actief gebruik van.
Om het beleid en de cultuur van het gemeentebestuur te veranderen is geen ‘wij-waaien-met-alle-winden-mee-politiek’ van de LBP nodig. Het klinkt zo aantrekkelijk een partij waar de burgers het voor het zeggen hebben. In een gemeente waar net zoveel wensen en problemen zijn als er mensen wonen, is het echter maar de vraag naar wie er wordt geluisterd. Met een beleid gebaseerd op uitsluitend de wil van het volk worden de hardste schreeuwers gehoord en lopen minderheden en minder bedeelden serieus het risico het onderspit te delven. Dat is geen rechtvaardige democratie, dat is een volksdictatuur. Daar zitten de bewoners van Epe helemaal niet op te wachten.
Slagvaardigheid
De inwoners van de gemeente hebben behoefte aan slagvaardige bestuurders en gemeenteraadsleden die vanuit een eigen visie of ideologie permanent in dialoog zijn met de burgers en bedrijven in de gemeente. Ze moeten openstaan voor de problemen en oplossingen die worden gesignaleerd. Daarnaast kan het gemeentebestuur veel slagvaardiger en correcter optreden. Maximale termijnen in procedures worden vaak gezien als richtlijnen, dat is een verkeerde bedrijfscultuur.
Het is dé uitdaging voor de gevestigde partijen om in de komende raadsperiode met een andere instelling van hun politici de bestuurscultuur binnen het gemeentehuis te veranderen.
Eerdere berichten over de LBP:
Weer een mislukte partij vol goede bedoelingen...
Bronsttijd in bestuurlijk en politiek Epe. De Wonderbaarlijke vermenigvuldiging van herten: ...
De Liberale Burger Partij opnieuw in het nieuws...
Politiek cabaret in Epe. Het vervolg van de LBP...
De echte politici van de LBP...
De revolutie staat voor de deur in Epe.
